Dit mag uiteraard niet ten kosten gaan van de schaarse looptijd in een toch al drukke agenda. Dit alvast als excuus ;-)
Met de halve marathon van de Stevensloop al weer ruim een week in de geschiedenis een korte impressie van deze seizoens-opening. Wat een wind! Niet cool zouden de kids van mij zeggen. Echter de letterlijke ervaring had er wel veel weg van. Met een temperatuur van rond het vriespunt en een harde oosterwind lag gevoelstemperatuur rond de min 10 graden. Ik heb het met wintersport nog niet zo koud gehad.
Nu dit onderwerp toch aan de orde komt wil ik daar toch nog wel wat over kwijt. Met onze gezamenlijke loopjes wordt dit onderwerp namelijk structureel buiten de agenda gehouden. Ik weet niet waarom ………… ik kan er namelijk wel uuuuuuren over praten. Ook mijn ervaringen met skiën waren dit jaar best pijnlijk en dat wil je natuurlijk van je af kunnen praten ;-) Voor mij was het moment daar om,veel eerder dan ik hoopte, het stokje over te dragen aan mijn zoon Noah-Dean. Vorig jaar ging hij nog met mij mee skiën. Dit jaar kon ik permanent achter hem aan skiën. Dat overal behalve in het fun-park want daar hoef ik me sowieso niet te melden. Voor de niet ervaren skiërs het fun-park is een stuk piste waar je kunt stunten. Ik vind er naar kijken al niet tof laat staan dat je zoon dit gaat doen. Maar dit zal ook wel een kwestie van wennen zijn, lukt dit niet dan pak ik wel een ander deel van de piste. Overigens was het ook het fun-park waar ik recht voorover uit mijn skies ben gelanceerd. Dit omdat iemand het wel leuk leek een hekje te plaatsen op een plek waar ik niet blij van werd. Resultaat was dat ik met een snelheid van het licht een gezichtsafdruk heb gemaakt recht voor me in de sneeuw. Au …. Er zijn gelukkig geen filmbeelden of foto’s beschikbaar.
Wat statistieken: bruto 550 km over de bergen van Passo gegaan waarvan netto circa 300 km aan pistekilometers. Topsnelheid net geen 100 (99,8) km/uur, ook een dingetje als je zoon je voorbij komt. De hoogtemeters op verzoek beschikbaar.
Terug bij de stevensloop. Voor de minder doorgewinterde hardlopers een wake-up-call dat het voorjaar eraan komt en dat er weer buiten gelopen kan worden. Het is echt een mooie loop met een fraai parcours met de finish in het centrum aan de voet van de stevenskerk. Helaas dit jaar zonder mijn vast loopmaatje moeten starten. Ondanks de zware omstandigheden lekker kunnen lopen. Ik had een startplek direct achter het wedstrijdveld. Normaal start ik in een vak achterin het lopersveld maar dit beviel me eigenlijk wel. De lopers om je heen hebben een vergelijkbaar tempo wat met name tussen de 5 tot circa 12 km goed uit kwam. Dit is het stuk lopen vanaf de s100 tegen de wind in richting wijnfort Lent. Met een paar lopers voor je kun je afwisselend uit de wind lopen. Daarna kregen we gelukkig ook stukken met de wind mee.
Ondanks het zware eerste stuk heb ik het tempo gedurende de run kunnen opbouwen en ben ik met een tijd van 1:39 gefinisht. Een mooie eerste run van dit jaar, want ik verwacht dat er nog wel iets meer in had gezeten.
Maar zonder enige twijfel een lintje voor mijn loopmaatje. @Roy, wat een prestatie ……. ondanks de drukte privé en de kou heb je zonder de pressie van een wedstrijdverplichting een halve marathon in de training gelopen.
Tot snel Danny