Weer een stap dichter naar de Last Men Standing

Afgelopen zondag hebben we weer een training voor de Last Men Standing run voltooid. En hoewel het nu alweer een stuk beter ging dan onze eerste training besef ik me na deze training nog meer hoe groot de uitdaging is waar we voor staan. We hebben deze keer 1 ronde meer weten af te leggen oftewel 6 ronden in totaal, wat neer komt op een afstand van 40,2 km!

Deze keer hebben we gebruik gemaakt van onze nieuwe Camelbak.

Deze zorgde ervoor dat we deze keer veel beter ons vocht op pijl konden houden. Verder heeft dit nieuwe vest ook meer opberg mogelijkheden, hierin hebben we onder andere repen en dergelijke mee kunnen nemen onderweg. Dit vest zit ook een heel stuk prettiger dan de rugzak die we hiervoor altijd hebben gebruikt. Door de bredere banden en sluitingen aan de voorkant lijkt het een heel stuk minder op de schouders te hangen en dat bevalt ons helemaal goed.

Het eten wat ik mee had onderweg was een heel stuk moeilijker te eten dan ik vooraf had verwacht. Ik merk dat je met een hap eten in je mond anders gaat ademen, en dit in combinatie met kouwen geeft al snel een gevoel dat je buiten adem begint te raken. Dus kleine hapjes nemen en zo snel mogelijk kauwen en doorslikken. Toch niet helemaal mijn ding. Dus volgende keer toch maar weer eens proberen of sport gel beter bevalt, want die heb je een stuk sneller weg gewerkt.

Na onze vierde ronde voelde ik me helemaal top, en dacht ik het nog een heel aantal ronden vol te kunnen houden. Maar helaas tijdens de vijfde ronde merkte ik dat mijn lichaam door zijn snelle brandstof voorraad heen was. Mijn benen begonnen zwaar aan te voelen en het tempo zakte terug, de bekende man met de hamer. Maar aangezien je een uur de tijd hebt om terug te komen maakte dat me helemaal niks uit, ik voelde me verder namelijk helemaal prima. Ergens hoopte ik dat ik tijdens mijn korte rust na die ronde weer wat op zou laden, maar dat gaat helaas toch niet zo snel. Toch met het vooruitzicht van een heel uur om een rondje te volbrengen ging ik gewoon van start voor mijn zesde ronde. En dan merk je dat zo’n korte rust geen groot verschil maakt, ik kwam niet echt vlot meer vooruit. Maar binnen een uur terug komen bleek gelukkig geen probleem. Om het niet gekker te maken besloten we dat het na deze zes ronden dan ook wel genoeg was.

Run resultaten

En om eerlijk te zijn ben ik ook met dit resultaat weer erg tevreden. Als we op deze manier telkens een ronde meer halen dan ben ik dik tevreden ;)

Verder heb ik ook nog ander groot nieuws! Na het lezen van onze blog post, en de rest van de informatie bij de organisator is onze neef Maarten helemaal enthousiast geworden. En, na wat praten samen gaat ook hij deze uitdaging aan! Danny en ik zijn super enthousiast, Maarten is al zeer ruime tijd fanatiek met hardlopen bezig. Zonder Corona zou hij het afgelopen jaar zijn eerste marathon gelopen hebben. Hij kan zich dus met gemak bij ons staande houden, en ons zelfs op sleeptouw nemen als wij er doorheen zitten. We zijn dan ook super blij dat hij zich bij ons aansluit.